Op 12 oktober 1942 werd Ewald Klaui geboren in Hilversum. Zijn jeugd bracht hij door in Indonesië, een tijd die hem heeft gevormd tot de betrokken en wereldse man die velen later hebben leren kennen.
Ewald deelde zijn leven met zijn echtgenote Henny Nies. Samen kregen zij twee zoons, Eric en Ingomar. Hij was een trotse grootvader van Magnus en speelde daarnaast een belangrijke rol in de opvoeding van Marnix. Zijn gezin en kleinkinderen waren voor hem een bron van liefde en inspiratie.
Ewald wist met zijn warme persoonlijkheid en sterke maatschappelijke betrokkenheid in Gorinchem en omgeving een blijvende, betekenisvolle nalatenschap achter te laten Hij werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en heeft bijzonder veel betekend voor de stad Gorinchem. Als medeoprichter van de Rivas-organisatie zette hij zich in voor de gezondheidszorg. Hij stond aan de wieg van het Gorkumse Hospice en bekleedde daar enige tijd het voorzitterschap. Ook was hij lange tijd secretaris van de Rotaryclub Gorinchem.
Zijn inzet voor de stad was breed en veelzijdig. Als voorzitter van het Fonds Ontwikkeling Wonen & Welzijn ondersteunde hij talloze evenementen, van zomerfeesten tot kunstsymposia. Hij was bedenker en bestuurslid van de Lingehavenconcerten, waarmee klassieke muziek een bijzondere plek kreeg in de stad. En met grote toewijding zette hij zich in voor de stichting Gedenkplaats Gorcumse Martelaren 1572, waarvan hij voorzitter was. Dankzij zijn vasthoudendheid en doorzettingsvermogen krijgt deze gedenkplaats daadwerkelijk gestalte.
Ewald Klaui was een man die het besturen in de vingers had, maar bovenal iemand die met hart en ziel bijdroeg aan de gemeenschap. Zijn nalatenschap leeft voort in de mensen die hij liefhad en de stad die hij mede vormgaf. Ewald wordt gemist.
